Toprak Bilimi ve Bitki Besleme

Bentonit Kilin Motor Yağını Adsorbe Etme Kapasitesinin Araştırılması

2022-01-01T00:00:00Z

Bentonit Kilin Motor Yağını Adsorbe Etme Kapasitesinin Araştırılması BURHAN, Mujgan ÖZET: Araştırmada bentonit kilinin atık yağlardan motor yağının adsorbe etme kapasitesi araştırılmıştır. Kil ile yapılan adsorpsiyon çalışmalarında; pH, sıcaklık, tane boyutu ve ağırlık değişkenleri incelenmiştir. pH çalışmasında; 30 g bentonit kili HCl çözeltisi ile karıştırılıp pH 5,04-7,02-9,14’e ayarlanmıştır. Sıcaklık çalışmasında; 2,5 g bentonit kilinin 10 ml motor yağını adsorbe etme kapasitesi 30, 40 ve 50℃’ye ayarlanan sıcaklık koşullarında yapılmıştır. Tane boyutu çalışmasında; 30 g bentonit ufalanmış ve 0,5 mm ve 2 mm’lik boyutları incelenmiştir. Ağırlık çalışmasında ise; kil 0,5-1-2,5-5 g şeklinde tartılarak 10 ml motor yağını tutma miktarları ölçülmüştür. Sonuçlara göre bentonit kilinin motor yağını adsorbe etme kapasitesi %17-75 arasında değişim göstermiş olup, en fazla adsorpsiyonun tane boyutunun 0,5 mm boyutunda %75 olarak elde edilmiştir. Önemli diğer bir bulgu da adsorpsiyonun ortam sıcaklığının artmasıyla azalması olmuştur.; ABSTRACT: In the research, the adsorbing capacity of bentonite clay from motor oil was investigated, In adsorption studies with clay; pH, temperature, particle size and weight variables were investigated. In pH study, 30 g bentonite clay was mixed with HCL solution and adjusted to pH 5.04, 7.02 and 9.14. In temperature study, the adsorbing capacity of 2.5 g of bentonite clay to 10 ml of motor oil was made under temperature conditions set at 30, 40 and 50℃. In the grain size study, 30 g of bentonite clay was crushed, and 0.5 mm and 2 mm dimensions were investigated. In weight training, clay was weighed as 0.5, 1, 2.5, 5 g and the holding amount of 10 ml engine oil was measured. According to the results, The adsorption capacity of bentonite clay was measured between 17 and 75%. The highest adsorption capacity of bentonite clay was measured as 75% at the 0.5 mm particle size. Additional an important data is that the decreasing of adsorption capacity was increasing with temperature of environment.

Biyokömür ve Poliakrilamidin Donma ve Çözünme Döngüsünde Toprakların Agregat Stabilitesi ve Su Tutma Kapasitesi Özellikleri Üzerine Etkisi

2021-01-01T00:00:00Z

Biyokömür ve Poliakrilamidin Donma ve Çözünme Döngüsünde Toprakların Agregat Stabilitesi ve Su Tutma Kapasitesi Özellikleri Üzerine Etkisi GÖÇÜK, Muhittin ÖZET: Toprakların oluşum ve karakterizasyonu üzerine iklimin önemli bir etkisi vardır. Yağış, nem, kar ve don gibi iklim olayları toprakların birçok fiziksel, kimyasal ve fiziksel özellikleri üzerine doğrudan ya da dolaylı olarak etki yapmaktadır. Gerek iklim gerekse yanlış tarım uygulamaları neticesinde bozulan toprak özelliklerini iyileştirmek için günümüzde bazı organik ve inorganik toprak katkı maddeleri kullanılmaktadır. Son zamanlarda toprakların fiziksel, kimyasal ve biyolojik özelliklerini korumak veya iyileştirmek için biyokömür (Bc) ve poliakrilamid (PAM) maddeleri kullanılmaktadır. Bu çalışmanın amacı, artan dozlarda toprağa karıştırılan Bc ve PAM maddelerinin donma ve çözünme (DÇ) döngüsünde toprakların agregat stabilitesi (AS), hacim ağırlığı (Db), tarla kapasitesi (TK), solma noktası (SN) ve yarayışlı su (YS) özellikleri üzerine olan etkisini belirlemektir. Bu amaçla 0 (kontrol), 2 gr.kg-1, 4 gr.kg-1 ve 8 gr.kg-1 dozlarında hazırlanan toprak-Bc ve toprak-PAM karışımları inkübasyon süreci sonrasında 5, 10 ve 15 defa DÇ döngüsüne maruz bırakılmıştır. Çalışma sonucunda yapılan analizlerde Bc ve PAM katkılı topraklarda DÇ döngüsü arttıkça TK, YS ve AS nin azaldığı tespit edilmiştir (p<0,05). Bununla birlikte PAM katkılı topraklarda, doz miktarı arttıkça TK, YS ve AS’nin arttığı belirlenmiştir (p<0,05). Toprakların Db ve SN özellikleri ise uygulamalardan istatistiksel olarak etkilenmemiştir. DÇ nin TK, YS ve AS üzerine olan olumsuz etkisini, uygulanan her iki toprak katkı maddesinin de önlemediği saptanmıştır.; ABSTRACT: Climate has an important effect on the formation and characterization of soils. Climatic events such as precipitation, humidity, snow and frost directly or indirectly affect many physical, chemical and physical properties of soils. Todays, some organic and inorganic soil additives are used to improve soil properties that deteriorate as a result of climate and improper agricultural practices. Recently, biochar (Bc) and polyacrylamide (PAM) materials have been used to protect or improve the physical, chemical and biological properties of soils. The aim of this study is to determine the Aggregate Stability (AS), bulk weight (Db), field capacity (TK), wilting point (SN) and available water (YS) properties of soils during the freeze and thaw (DO) cycle of Bc and PAM substances mixed with increasing doses of soil. to determine its effect on For this purpose, soil-Bc and soil-PAM mixtures prepared at doses of 0 (control), 2 gr.kg-1, 4 gr.kg-1 and 8 gr.kg-1 were exposed to 5, 10 and 15 times OD cycles after the incubation period. As a result of the analysis, it was determined that TK, YS and AS decreased as the DI cycle increased in Bc and PAM added soils (p<0.05). On the other hand, it was determined that TK, YS and AS increased as the dose amount increased in PAM added soils (p<0.05). The Db and SN properties of the soils were not statistically affected by the treatments. It was determined that both applied soil additives did not prevent the negative effects of DS on TK, YS and AS.

Cizre İlçesi Topraklarının Tekstür ve su Tutma Özelliklerinin Değerlendirilmesi

2019-01-01T00:00:00Z

Cizre İlçesi Topraklarının Tekstür ve su Tutma Özelliklerinin Değerlendirilmesi MUNİS, Mehmet Mürşid ÖZET: Dünyadaki hızlı nüfus artışına bağlı olarak, gıda ihtiyacı da artmaktadır. Nüfusun yeterli ve sağlıklı beslenme ihtiyacının karşılanması amacıyla tarımsal üretimin artırılması büyük önem arz etmektedir. Bu durum, toprak ve su kaynaklarının korunması ve uygun düzeyde kullanılmasını daha da elzem kılmaktadır. Geleneksel tarım üretim metotlarından, modern tarım üretim metotlarına geçmek için toprak özelliklerinin bilinmesi gerekmektedir. Bu amaçla, Şırnak İli Cizre İlçesi topraklarının Tekstürü, organik madde miktarı ve su tutma özellikleri değerlendirilmeye alınmıştır. Şırnak İli sınırları içinde bulunan Ilısu Barajının bitmesi ile Cizre İlçesi tarım toprakları da suyla buluşacaktır. Sulamanın, optimum düzeyde ve randımanlı olarak yapılması ve yanlış sulamadan kaynaklı toprak tuzluluğunun önlenmesi için tarımsal sulamaya başlamadan önce toprağın tekstürü, organik madde miktarı ve tarla kapasitesi ile daimi solma noktalarının belirlenmesi gerekmektedir. Tarla kapasitesi ve solma noktası ile yarayışlı su değerlerinin doğrudan ilişkili olduğu tekstür sınıfı ile organik arasındaki ilişkiyi ve regresyon eşitliklerini ortaya koymak için Cizre İlçesinin 13 köyden farklı yerlerden alınan 100 adet toprak örneğinin tekstürü, organik madde ile su tutma özellikleri ve aralarındaki ilişkiler incelenmiştir. Örneklerin; su tutma kapasiteleri, organik madde ile bünye ilişkileri incelenmiştir. Yapılan analizler sonucunda %kum 21,12-72,40, %kil 11,60-59,60, %silt 2,00-38,00 arasında; su tutma kapasiteleri ise %TK 15,87-41,76, %SN 9,55-30,33 arasında, %yarayışlı su 2,51-16,05 arasında olduğu; ortalamaları da %kum 39,40, %kil 42,21, %silt 18,52, %TK 30,69, %SN 23,00 ve %YS 7,69 olduğu, %Organik madde miktarı 1,08-5,68 arasında değiştiği, ortalamaları da %2,72 olduğu tespit edilmiştir. Yapılan regresyon analizi sonuçlarına gör kum ve kil içeriğinin hem tarla kapasitesi hem de solma noktası ile ilişkili olduğu görülmüş olup. R2 değerleri 0,624- 0,773 arasında değişmiştir. Silt içeriği için elde edilen R2 değerleri önemsiz bulunmuştur. Fraksiyonların yarayışlı su miktarı ile ilişkisi önemsiz bulunurken aynı şekilde organik madde içeriğinin de su tutma özellikleri ile arasında bir ilişki elde edilememiştir. kum ve kil içeriklerinin bağımsız değişken olarak kullanıldığı çoklu regresyon analizlerinde ise tarla kapasitesi için her iki değişkenin kullanılması anlamlı bulunmuş olup R2 değerleri 0,808 olarak belirlenmiştir. Elde edilen sonuçlar tarla kapasitesi ve solma noktası değerlerinin tahmin eşitlikleriyle elde edilebileceğini ortaya koymuştur. Ayrıca elde edilen datalar yörede tarımsal faaliyetlerde mutlaka göz önüne alınması gereken bilgileri üreticilere sağlamış olacaktır.; ABSTRACT: Due to rapid population growth in the world, food need also increases. Increasing agricultural production in order to meet the adequate and healthy nutrition needs of the population is of great importance. Therefore, it is essential that soil and water resources are protected and used appropriately. It is necessary to know the properties of the soil in order to move from traditional farming methods to modern agricultural practices. For this purpose; the texture, organic matter content and water retention characteristics of the Cizre district of Şırnak province were evaluated. As Cizre district soils will have water with the completion of the Ilisu Dam in Şırnak province. in order to have the optimum and efficient level of irrigation and to prevent soil salinity stemming from improper irrigation; soil texture, organic matter amount and field capacity and permanent wilting points should be determined before starting agricultural irrigation. In order to determine the relationship between the organic and textural properties, which the field capacity and wilting point available water supply values are directly related and the regression equations, the texture of 100 soil samples taken from 13 different villages of Cizre district and the water holding properties with organic matter and the relations between them were investigated. The relationship between water holding capacities, organic matter and the structure was examined. The results revealed 21.12-72.40 % for sand, 11.60-59.60 % for clay, 2.00-38.00 % for silt. The water holding capacities were between 15.87-41.76 %, SN 9.55-30.33 %, the available water supply between 2.51-16.05 %, while the means were 39.40 % for sand, 42.21 % for clay, 18.52 % for silt. TK was 30.69 %, SN was 23.00 % and YS was 7.69 %. As for the organic matter amount, it varied between 1.08-5.68% and the average was determined as 2.72 %. According to the results of regression analysis, both sand and clay contents were found to be related with field capacity, and wilting point and the R2 values were between 0.624-0.773. The R2 values obtained for the silt content were insignificant. The relationship of the fractions with the amount of available water supply was insignificant; likewise, the organic matter content did not correlate with the water retention properties. In the multiple regression analysis, in which sand and clay contents were used as independent variables, both variables were found to be significant to be used for field capacity and R2 values were determined as 0.808. The results obtained indicate that field capacity and wilting point values can be obtained by estimation equations. In addition, the data obtained will provide the producers with the information that must be taken into account in the agricultural activities.

Effect of Consumed-Tea Residue Application Levels on Availability of Some Nutrients in A Calcareous Soil

2017-01-01T00:00:00Z

Effect of Consumed-Tea Residue Application Levels on Availability of Some Nutrients in A Calcareous Soil FAQE, Jabar Jalal ABSRACT: Harvest and any plant originated organic residues are commonly used directly or after composting processes towards increasing soil organic matter content and/or plant nutrient sources. Non-composted consumed tea residue (CTR) was utilized in this study in a calcareous soil to investigate its effects on growth performance of corn plant (Zea mays L.) and micro nutrient supplying potential. A composite surface (0-20 cm) soil sample was obtained by simple randomized sampling (SRS) then homogenized soil sample sieved through 2 mm was used in pot trial. 0, 180, 270, 360, 450 and 540 g of dried CTR were thoroughly mixed 18 kg of soil. The pot trial was set up in completely randomized design with three replications. The plants were harvested after 60 days of growth period and analyzed for biomasses partition between different organs and their plant nutrients (N, Fe, Cu, Mn and Zn). ANOVA analysis indicated that the application doses of CTR influenced the investigated parameters. In terms of either biomass parameters or nutrient uptake best performance was obtained for 360 g CTR application and followed by 180 g treatment. The efficiency of CTR was to decrease at doses above 360 g CTR. This behavior may be related to decomposition limited conditions. Therefore it can be concluded that the CTR can be used to increase soil organic matter content or as an environmentally friendly and cheap organic nutrient source.; ÖZET: Hasat atıkları ve bitkisel kökenli her türlü organik atıklar direk olarak ya da kompostlama sonrasında toprakların organik madde içeriğini arttırmak ve/veya bitki besin maddesi kaynağı olarak yaygın olarak kullanılmaktadır. Bu çalışmada işlem görmeden kireçli toprağa uygulanan kullanılmış çay kalıntısının (KÇK) mısır bitkisinin (Zea mays L.) büyüme performansına etkisi ve mikro besin elementi sağlama potansiyeli araştırılmıştır. 20 farklı noktadan alınan kompozit kireçli toprak örneği 4 mm den elenerek saksı denemesinde kullanılmıştır. Kurutulmuş KÇK, 18 kg’lık toprağa 0, 180, 360, 450 ve 540 g karıştırılarak uygulanmıştır. Saksı denemesi 3 tekerrürlü olarak tesadüf parselleri deneme deseninde kurulmuştur. 60 günlük yetişme periyodu sonunda bitkiler toprak yüzeyinden hasat edilerek farklı kısımlarda üretilen biyomas ve besin elementleri belirlenmiştir. Varyans analizi uygulama dozunun incelenen parametreler üzerine önemli derecede etkili olduğu belirlenmiştir. Gerek bitki biyomas değerleri gerekse bitki besin elementleri açısından en iyi performansı 360 g saksı uygulaması göstermiştir. Bu uygulamayı 180 g saksı dozu takip etmiştir. Yüksek dozlarda ise KÇK’nin etkinliği azalmıştır. Bu da ayrışmanın sınırlandırılmasına bağlı olarak gerçekleştiği düşünülmektedir. Sonuçlar KÇK nın toprak organik maddesinin arttırılması ya da çevreye duyarlı ve ucuz organik bitki besin maddesi kaynağı olarak kullanılabileceğini göstermiştir.