Bingöl Üniversitesi Kurumsal Açık Arşiv

C60 Fullerene'nin A549 İnsan Akciğer Kanseri Hücre Hattında Otofajik Markerlar Üzerine Etkisi

2026-09-23T12:54:37Z

C60 Fullerene'nin A549 İnsan Akciğer Kanseri Hücre Hattında Otofajik Markerlar Üzerine Etkisi YILDIRIM, Mahmut ÖZET: Akciğer kanseri dünyada en sık görülen kanser türüdür. A549 akciğer kanseri hücre hattı, biyoaktif bileşiklerin kemoterapi etkisini incelemek için uygun bir modeldir. Nanopartiküller C60 fullerene, güçlü bir antioksidan olarak kabul edilir ve antikanser aktivitesi gösterir. Karbon nanopartikülleri, fullerenlerin küresel simetrik yapıda birleştirilmiş atomlara sahip olmasından dolayı benzersiz özelliklere sahiptir. Nanopartikül moleküllerinin kendine özgü kimyasal ve fiziksel özellikleri, minimal konsantrasyonlarda bile etkin hareket etmelerini sağlar. Pek çok kemoterapi ajanının aksine fulleren, geniş konsantrasyonlarda normal ve malign olmayan hücreler için toksik değildir. C60 fullerenin kanserdeki etkisi kapsamlı bir şekilde araştırılmasına rağmen, A549 hücre hattında otofaji ve apoptozisin potansiyel regülasyonu ele alınmamıştır. Bu çalışmada C60 fullerenin insan A549 akciğer kanseri hücre hattında apoptoz ve otofaji yolu üzerindeki etkisi araştırılmıştır. A549 hücreleri 24 saat boyunca farklı ve düşük konsantrasyonlarda (100, 250 ve 500 nM) C60 fulleren ile tedavi edildi. Hücre canlılığı MTT testi ile tespit edildi. ROS seviyeleri DCFD-A testi ile ölçüldü. p53, Bax, Beclin1 ve TIGAR protein ekspresyonlarındaki değişiklikler western blot tekniği ile analiz edildi. MTT ve DCFD-A analizinin sonuçları, düşük dozdaki C60 fullerenin, A549 hücre hattında; hücre canlılığı ve ROS seviyesi üzerinde anlamlı bir etkisinin olmadığını göstermiştir. C60 fullerene sahip A549 hücreleri, düşük dozlarda p53, Bax ve TIGAR proteinleri ekspresyon seviyelerinde artışa neden olurken, Beclin1 proteinleri ekspresyon seviyesi konsantrasyona bağlı bir şekilde artmıştır. Genel olarak, bulgularımız suda çözünebilir C60 fullerenin A549 hücrelerinde apoptozisi ve otofajiyi indüklediğini göstermektedir. Bulgularımız akciğer kanseri hücrelerinde C60 fullerenin etki mekanizmalarına ışık tuttuğunu düşünmekteyiz.; ABSTRACT: Lung cancer is the most common type of cancer in the world. The A549 lung cancer cell line is suitable model to study chemotherapy effect of variuos bioactive compounds. Nanoparticles C60 fullerene are recognized as the power antioxidant and demonstrate anticancer activity. Carbon nanoparticles posses unique properties due to the fact that fullerenes have the atoms combined in spherical symmetric structure. Peculiar chemical and physical properties of nanosized molecules enable them to act effectively in minimal concentrations. In contrast to many chemotherapy agents, this fullerene absolutely non-toxic for a normal non-malignated cells in wide range of concentrations. Despite the fact that, the effect of C60 fullerene in cancer has been extensively studied, the potential regulation of autophagy and apoptosis has not been addressed in A549 cell line. Therefore, we investigated the effect of C60 fullerene on apoptosis and autophagy pathway on human A549 lung cancer cell line. A549 cells were treated with different low concentrations (100, 250 and 500 nM) C60 fullerene for 24 hours. Cell viability were detected by MTT assay. ROS levels were measured by DCFD-A assay. The changes of p53, Bax, Beclin1 and TIGAR protein expressions were analysed by western blotting. The results of MTT and DCFD-A assay showed that low dose C60 fullerene has no effect on cell viability and ROS level in A549 cell line respectively. The treatment A549 cells with C60 fullerene caused p53, Bax, and TIGAR proteins expression level increase in lowest dose, while Beclin1 proteins expression level increased in concentration-depend manner. Overall, our findings have suggested that water-soluble C60 fullerene induces apoptosis as well as autophagy in A549 cells. Our findings shed light on the mechanisms of C60 fullerene effect in Lung cancer cells.

Bingöl İlinde Farklı Yetiştirme Sistemlerinde Üretilen Tavuk Yumurtalarının Kalite, Besin Madde İçerikleri ve Ağır Metal İçerikleri Bakımından Karşılaştırılması

2026-09-23T12:45:29Z

Bingöl İlinde Farklı Yetiştirme Sistemlerinde Üretilen Tavuk Yumurtalarının Kalite, Besin Madde İçerikleri ve Ağır Metal İçerikleri Bakımından Karşılaştırılması DİNÇ, Muhammed ÖZET: Bu çalışma Bingöl ilinde farklı yetiştirme sistemlerinde üretilen tavuk yumurtalarının kalite, besin madde içerikleri ve ağır metal içerikleri bakımından karşılaştırılması amacıyla yapılmıştır. Araştırmanın ana materyalini kafes sistemi (ticari), köy ve serbest sistemde üretilen yumurtalar oluşmuştur. Her bir yetiştirme sisteminden tesadüfi olarak seçilen 120'şer adet olmak üzere toplamda 360 adet yumurta kullanılmıştır. Üretim sistemleri arasında yumurta ağırlığı ve kabuk ağırlığı bakımından en yüksek ortalama gezen tavuk grubuna ait yumurtalarda 64,04 g olarak tespit edilmiştir. Gruplara ait ortalama yumurta ağırlıkları arasında önemli (P<0,01) bir farklılık saptanmıştır. Yumurta sarısındaki ham yağ ve kolesterol oranları bakımından yapılan karşılaştırmada, ham yağ oranının ticari yumurta grubunda en yüksek değer olduğu (%32,4), kolesterol oranın 299,7 mg/yumurta ağırlığı olarak görülmüştür. Yumurtaların amino asit içerikleri bakımından yapılan karşılaştırmada, % olarak en yüksek değerlerin ticari kafes yumurtalarına ait olduğu görülmüştür. Doymuş ve doymamış yağ asitleri bakımından gruplar arasında yapılan karşılaştırmada, genel olarak köy tavuğu ve gezen tavuk gruplarının doymuş ve doymamış yağ asitleri oranının ticari gruptan daha yüksek değerlere sahip olduğu belirlenmiştir. Yumurtaların ağır metal içerikleri bakımından yapılan karşılaştırmalarda ise, ticari yumurtaların ağır metal içeriklerinin, gezen ve köy tavuklarına ait yumurtalara oranla daha yüksek olduğu görülmüştür.; ABSTRACT: This study was carried out in order to compare chicken eggs produced in different breeding systems in terms of Quality, Nutrient Content, and Heavy Metal Contents in Bingöl. The main material of the research was the eggs produced in the cage system (commercial), village, and free system. A total of 360 eggs were used, 120 of which were randomly selected from each rearing system. Among the production systems, the highest average in terms of egg weight and shell weight was determined as 64.04 g in eggs belonging to the wandering chicken group. A significant difference (P<0.01) was found between the egg weights of the groups. In the comparison made in terms of egg yolk crude oil and cholesterol ratios, the highest value of the commercial egg group in the yellow crude oil ratio was 32.4%, and the cholesterol ratio was 299.7 mg/egg weight. In the comparison made in terms of amino acid contents, it was seen that the highest values in % belong to commercial cage eggs. In the comparison between the groups in terms of saturated and unsaturated fatty acids, it was observed that the ratio of saturated and unsaturated fatty acids of the village chicken and wandering chicken groups was higher than the commercial group average. In the comparison between the averages of the groups in terms of heavy metal contents, it was observed that the heavy metal contents of commercial eggs were low, and the heavy metal contents of eggs belonging to wandering and village chickens were higher.

Bentonit Kilin Motor Yağını Adsorbe Etme Kapasitesinin Araştırılması

2026-09-23T10:39:31Z

Bentonit Kilin Motor Yağını Adsorbe Etme Kapasitesinin Araştırılması BURHAN, Mujgan ÖZET: Araştırmada bentonit kilinin atık yağlardan motor yağının adsorbe etme kapasitesi araştırılmıştır. Kil ile yapılan adsorpsiyon çalışmalarında; pH, sıcaklık, tane boyutu ve ağırlık değişkenleri incelenmiştir. pH çalışmasında; 30 g bentonit kili HCl çözeltisi ile karıştırılıp pH 5,04-7,02-9,14’e ayarlanmıştır. Sıcaklık çalışmasında; 2,5 g bentonit kilinin 10 ml motor yağını adsorbe etme kapasitesi 30, 40 ve 50℃’ye ayarlanan sıcaklık koşullarında yapılmıştır. Tane boyutu çalışmasında; 30 g bentonit ufalanmış ve 0,5 mm ve 2 mm’lik boyutları incelenmiştir. Ağırlık çalışmasında ise; kil 0,5-1-2,5-5 g şeklinde tartılarak 10 ml motor yağını tutma miktarları ölçülmüştür. Sonuçlara göre bentonit kilinin motor yağını adsorbe etme kapasitesi %17-75 arasında değişim göstermiş olup, en fazla adsorpsiyonun tane boyutunun 0,5 mm boyutunda %75 olarak elde edilmiştir. Önemli diğer bir bulgu da adsorpsiyonun ortam sıcaklığının artmasıyla azalması olmuştur.; ABSTRACT: In the research, the adsorbing capacity of bentonite clay from motor oil was investigated, In adsorption studies with clay; pH, temperature, particle size and weight variables were investigated. In pH study, 30 g bentonite clay was mixed with HCL solution and adjusted to pH 5.04, 7.02 and 9.14. In temperature study, the adsorbing capacity of 2.5 g of bentonite clay to 10 ml of motor oil was made under temperature conditions set at 30, 40 and 50℃. In the grain size study, 30 g of bentonite clay was crushed, and 0.5 mm and 2 mm dimensions were investigated. In weight training, clay was weighed as 0.5, 1, 2.5, 5 g and the holding amount of 10 ml engine oil was measured. According to the results, The adsorption capacity of bentonite clay was measured between 17 and 75%. The highest adsorption capacity of bentonite clay was measured as 75% at the 0.5 mm particle size. Additional an important data is that the decreasing of adsorption capacity was increasing with temperature of environment.

İndüksiyon Yöntemi Kullanılarak Niti/Sic Tozu ile Kaplanan Aısı 1020 Çeliğin Mikroyapı ve Mekanik Davranışlarının Araştırılması

2026-09-23T10:26:11Z

İndüksiyon Yöntemi Kullanılarak Niti/Sic Tozu ile Kaplanan Aısı 1020 Çeliğin Mikroyapı ve Mekanik Davranışlarının Araştırılması YILDIRIM BELTİR, Meral ÖZET: Düşük karbonlu çeliklerin yaygın kullanımları ve kullanıldıkları ortamda kullanım ömürlerinin uzatılması büyük önem arz etmektedir. Bu çeliklerin yüzey özelliklerinin geliştirilmesi için birçok çalışma yapılmış ve çok sayıda çalışma devam etmektedir. Bu çalışmada AISI 1020 çelik yüzeyine Ni/Ti ve Ni/Ti–SiC tozları ile indüksiyon ateşleme sistemi kullanılarak kendi kendine yanma sentezi yöntemi ile kaplanarak yüzey özellikleri açısında aşınma direnci iyi, düşük maliyetli ve kaplanmaları daha kolay üretim yöntemleri geliştirilmiştir. AISI 1020 çeliği düşük karbonlu çeliklerin yüzeyi indüksiyon ısıtma yöntemi ile farklı kompozit tozlarla alaşımlandırılmıştır. Alaşımlandırılan yüzeylerin aşınma ve mikro yapı özellikleri araştırılmıştır. Düşük karbonlu çeliklerin yüzeyleri 25 gr NiTi oranı ile oranları değişen SiC alaşımının tozları katılarak alaşımlandırılmıştır. Yüzey alaşımlama işleminden sonra, alaşımlı yüzeyin mikro yapısını incelemek için, tarayıcı elektron mikroskobu (SEM), X-ışınları (XRD) noktasal analiz (EDS), optik mikroskop gibi teknoloji araştırma yöntemleri kullanılmıştır. Abrasif aşınma testleri pin-on-disk aparatı üzerinde gerçekleştirilmiştir. Alaşımlandırılmış yüzey üzerinden mikro sertlik değerleri ölçülmüştür. Elde edilen sonuçlar literatür ile karşılaştırılarak tartışılmıştır.; ABSTRACT: Widespread use of low carbon steels and prolonging their useful life in the environment in which they are used are of great importance. Many studies have been carried out to improve the surface properties of these steels and many studies are ongoing. In this study, production methods with good wear resistance, low cost and easier coating have been developed in terms of surface properties by coating AISI 1020 steel surface with Ni/Ti and Ni/Ti –SiC powders by self-combustion synthesis method using induction ignition system. The surface of low carbon steels of AISI 1020 steel is made with different composite powders by induction heating method. The wear and microstructure properties of the described surfaces were investigated. The surfaces of the low carbon steels are made sense by adding the powders of the SiC alloy, the proportions of which vary with the 25 gr NiTi ratio. After the surface alloying process, technology research methods such as scanning electron microscope (SEM), X-rays (XRD) point analysis (EDS), optical microscope were used to examine the microstructure of the alloy surface. Abrasive wear tests were performed on pin-on-disc, adhesive wear tests were performed on block-on- disc apparatus. Microhardness values were measured on the alloyed surface. The obtained results were discussed by comparing with the literature.