https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/1368 Field Crops Sun, 08 Nov 2026 07:04:53 GMT 2026-11-08T07:04:53Z https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/6492 Bingöl Ekolojik Koşullarında TEF(Eragrostis tef (Zucc.) Trotter) Bitkisinde Farklı Sıra Arası Mesafelerinin Verim, Verim Unsurları ve Bazı kalite Özellikleri Üzerine Etkisi TANIK, Yunus ÖZET: Bu çalışma; tef (Eragrostis tef [Zucc.] Trotter) bitkisinin Bingöl ilinde farklı sıra arası ekim yöntemlerinin verim ile bazı verim özelliklerine etkisini belirlemek amacıyla yapılmıştır. Çalışma, Bingöl il merkezine 10 km uzakta bulunan Bingöl Üniversitesi Ziraat Fakültesi Araştırma ve Uygulama arazisinde 2019 yetiştirme sezonunda gerçekleştirilmiştir. Araştırmada materyal olarak bir çeşit tef tohumu kullanılmıştır. Deneme tesadüf bloklar deneme desenine göre farklı sıra arası (10-20-30-40-50 cm) mesafeler olmak üzere 4 tekerrürlü olarak kurulmuştur. Temmuz ayı içerisinde markörle açılan çizilere elle ekim yapılmıştır. Araştırma bulgularına göre; farklı sıra aralığında ekimi yapılan tef bitkisine ait ortalama değerler, bitki boyu 95,91 cm, sap çapı 1,86 mm, yeşil ot verimi 2561,65 kg/da, kuru ot verimi 906,73 kg/da, tane verimi 135,38 kg/da, biyolojik verimi 1480,50 kg/da, bin tane ağırlığı 0,215 g, ham protein verimi 152,70 kg/da olarak bulunmuştur. Farklı sıra aralığında ekimi yapılan tef bitkisine ait asit deterjanda çözünmeyen lif (ADF) oranı %35,16, nötr deterjanda çözünmeyen lif (NDF) oranı %62,83, ham kül oranı %9,72, ham protein oranı %16,77, sindirilebilir kuru madde (SKM) oranı %61,5, kuru madde tüketimi (KMT) oranı %1,918 ve nispi yem değeri (NYD) ise 91,25 olarak bulunmuştur. Sonuç olarak; Bingöl ekolojik koşullarında ot amaçlı tef yetiştiriciliği için 30 ve 40 cm, tane amaçlı tef yetiştiriciliği için ise 40 cm sıra arası mesafenin uygun olduğu söylenebilir. Kontrollü koşullarda, bir ön çalışma niteliğinde yürütülen bu çalışmada elde ettiğimiz bu sonuçların, daha anlamlı hale gelmesi için en az iki yıllık tarla çalışmalarıyla desteklenmesi gerektiği kanısına varılmıştır.; ABSTRACT: This work; was carried out to determine the effect of different sowing methods on yield and some yield characteristics of Teff (Eragrostis tef [Zucc.] Trotter) in Bingol province. The study was carried out in Bingol University Faculty of Agriculture Research and Application area, which is 10 km away from Bingol city center in the field season in 2019. A kind of teff seed was used as a material in the research. The field experiment was established in randomized complete block design with different row spacings (10-20-30-40-50 cm) with four replications. Hand sowing was done on the drawings opened with the marker in July. According to the research findings; average values of teff plant cultivated in different row spacing; plant height 95.91 cm, stem diameter 1.86 mm, forage yield 2561.65 kg/da, dry matter yield 906.73 kg/da, grain yield 135,38 kg/da, biological yield was 1480.50 kg/da, thousand grain weight was 0.215 g, crude protein yield was 152.70 kg/da. Average values of teff plant cultivated in different row spacing; acid detergent fiber (ADF) value 35.16%, neutral detergent fiber (NDF) value 62.83%, raw ash rate 9.72%, crude protein ratio 16.77%, dry matter digestible (DMD), value 61.5%, dry matter intake (DMI), 1.918% and the relative feed value (RFV) was found to be 91.25. As a result; it can be said that the distance between the rows of 30 and 40 cm is suitable for the cultivation of teff for grass and 40 cm for the cultivation of teff for grain in Bingol ecological conditions. It is concluded that the results we obtained in this study, which was conducted as a preliminary study under controlled conditions, should be supported with field studies for at least two years in order to become more meaningful. Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/6492 2020-01-01T00:00:00Z https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/6486 Bingöl Şartlarında Bazı İtalyan Çimi (Lolium multiflorum lam.) Çeşitlerinin Ot Verimi ve Kalitesinin Belirlenmesi LALE, Vural ÖZET: Bu araştırma, Bingöl ekolojik koşullarında yetiştirilecek İtalyan çimi çeşitlerinin verim ve kalite özelliklerinin belirlenmesi amacıyla 2018 yılı yetiştirme sezonunda yürütülmüştür. Araştırmada, 6 adet İtalyan çimi çeşidi (Devis, Baqueano, Caramba, Vallivert, Trinova, Vespolini) bitki materyali olarak kullanılmıştır. Araştırma tesadüf blokları deneme desenine göre üç tekrarlamalı olarak kurulmuştur. Araştırmada; bitki boyu, yeşil ot verimi, kuru ot verimi, ham protein oranı, ham protein verimi, ham kül oranı, ADF oranı, NDF oranı, sindirilebilir kuru madde (SKM), kuru madde tüketimi (KMT), nispi yem değeri (NYD) oranlarına ilişkin veriler alınmıştır. Araştırma sonucunda; bitki boyu 72,90-82,67 cm, yeşil ot verimi 3377,33-4457,67 kg/da, kuru ot verimi 808,13-1051,83 kg/da, ham protein oranı %17,58-21,13, ham protein verimi 154,00-179,57 kg/da, ham kül oranı %4,20-%4,50, ADF oranı %38,33-40,67, NDF oranı%55,00-63,37, sindirilebilir kuru madde (SKM) %57,22-%59,04, kuru madde tüketimi (KMT) %1,893-2,183 ve nispi yem değeri (NYD) 86,44-99,55 arasında değişmiştir. Araştırmada incelenen tüm özellikler bakımından çeşitler arasında farklılıklar belirlenmiştir. En yüksek bitki boyu ve yeşil ot verimi Trinova çeşidinde, en yüksek kuru ot verimi, KMT oranı, NYD Vallivert çeşidinde, en yüksek ham protein oranı Vespolini çeşidinde, en düşük NDF oranı Vallivert çeşidinde, en yüksek ham protein verimi ve SKM değeri, Baqueano çeşidinde, en yüksek ham kül oranı Devis çeşidinde, en düşük ADF oranı Baqueano çeşidinde elde edilmiştir. Bu sonuçlara göre Bingöl ekolojik koşulları için yeşil ot ve kuru ot verimleri bakımından Trinova ve Vallivert çeşitleri, ham protein ve SKM değeri bakımından Baqueano çeşitlerinin ekilmesi tavsiye edilmektedir.; ABSTRACT: This research was carried out in 2018 growing season in order to determine yield and quality characteristics of Italian grass varieties to be grown in Bingöl ecological conditions. In this research, 6 Italian grass varieties (Devis, Baqueano, Caramba, Vallivert, Trinova, Vespolini) were used as plant material. The research was established in randomized block design with three replications. In the study; plant height, green herbage yield, dry herbage yield, crude protein ratio, crude protein yield, crude ash ratio, ADF ratio, NDF ratio, digestible dry matter (DDM), dry matter intake (DMI), relative feed value (RFV) rates data were obtained. As a result of the research; plant height 72.90-82.67 cm, green herbage yield 3377.33-4457.67, kg/da, dry herbage yield 808.13-1051.83 kg/da, crude protein content 17.58-21.13%, crude protein yield 154.00-179.57 kg/da, crude ash rate 4.20-4.50%, ADF rate 38.33-40.67% NDF rate 55.00-63.37% Digestible dry matter (DDM) 57.22-59.04, dry matter intake (DMI) 1.893-2.183% relative feed value (RFV) ranged from 86.44-99.55 kg/da. Differences among the varieties were determined in terms of all the characteristics examined in the research. Plant height and green grass yield Trinova cultivar, hay yield, KMT ratio and NYD yield Vallivert cultivar, crude protein proportion and NDF ratio Vespolini cultivar, crude protein yield and SKM value, Baqueano cultivar, crude ash proportion Devis cultivar, ADF ratio Baqueano cultivar highest values were obtained. According to these results, it is recommended to plant Trinova and Vallivert varieties in terms of green grass and hay yields, and Baqueano varieties in terms of crude protein and SKM values for Bingöl ecological conditions. Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/6486 2020-01-01T00:00:00Z https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/6481 Farklı Leonardit ve Tuz Seviyelerinin Fasulyenin (Phaseolus vulgaris L.) Fide Gelişimi Üzerine Etkisi KİYAS, Ümit ÖZET: Bu araştırma Bingöl Üniversitesi Ziraat Fakültesi kontrollü iklimlendirme odasında, farklı tuz ve leonardit seviyelerinde fasulyenin (Phaseolus vulgaris L.) fide aşamasında tuz stresine olan tepkisinin belirlenmesi amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada bitki materyali olarak Göynük-98 fasulye çeşidi kullanılmıştır. Tuz stresi için sodium chloride (NaCl)’in 4 dozu (0, 50, 100, 150 mM), leonardit için ise 0, 20, 30 ve 40 g/kg dozları uygulanmıştır. Çalışmada kök uzunluğu, sürgün yaş ve kuru ağırlıkları, bitkide yaprak sayısı ve bazı makro ve mikro elementlerin alımına etkisi parametreleri incelenmiştir. Alınan sonuçlara göre, kök uzunluğu, sürgün uzunluğu, kök yaş ağırlığı ve sürgün yaş ağırlığı bakımından gerek leonardit ve gerekse tuz dozlarının istatistiki manada etkili olduğu tespit edilmiştir. Makro ve mikro elementlerin alımına bakıldığında K ve P miktarı azalırken, Na miktarında ise artış gözlemlenmiştir. Leonardit uygulamalarında ise K ve Na miktarında artış kaydedilirken, P miktarında ise nispi bir değişimgözlemlenmemiştir. Leonardit kullanımının tuza maruz bırakılan fasulye bitkisinin gelişimine ve iyon alımına olumlu etki yaptığı tespit edilmiştir.; ABSTRACT: This study was carried out to determine the of response bean (Phaseolus vulgaris L.) to salt stress at different salt and leonardite levels in a controlled climate conditioning room of the Faculty of Agriculture of Bingöl University. Göynük-98 bean cultivar was used as plant material in the study. Four doses (0, 50, 100, 150 mM) of sodium chloride (NaCl) were used for salt stress and 0, 20, 30 and 40 g/kg for leonardite. In this study, root length, shoot fresh and dry weights, number of leaves in the plant and parameters of the effect on the uptake of some macro and micro elements were investigated. According to the results, both leonardite and salt concentrations were found statistically important in terms of root length, shoot length, root fresh weight and shoot fresh weight. When the intake of macro and micro elements were examined, K and P amount decreased while Na amount increased. In leonardite applications, K and Na amount increased while P amount did not change proportionally. The use of leonardite has been found to have a positive effect on the growth and ion intake of common bean plant to salt stress. Wed, 01 Jan 2020 00:00:00 GMT https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/6481 2020-01-01T00:00:00Z https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/6414 Bazı Kuru Fasulye (Phaseolus Vulgaris L.) Genotiplerinin Erzincan Koşullarındaki Verim ve Verim Özelliklerinin Belirlenmesi TAŞKESEN, Saadettin ÖZET: Bu çalışma 2017 yılında, Erzincan koşullarında farklı kuru fasulye genotiplerinin verim ve verim unsurlarının araştırılması amacı ile Erzincan Merkez Bahçe Kültürleri Araştırma Enstitüsü Müdürlüğü deneme alanlarında yürütülmüştür. Deneme tesadüf blokları deneme desenine göre 3 tekerrürlü olarak kurulmuş, 10 adet kuru fasulye genotipi kullanılmıştır. Araştırmada tane verimi (kg/da) ile bitki sıklığı (adet), bitki boyu (cm), ilk bakla yüksekliği (cm), bitkide bakla sayısı (adet), baklada tane sayısı (adet), bitkide tane verimi (g), 100 tane ağırlığı (g), çıkış gün sayısı (gün ), çiçeklenme gün sayısı (gün), vejetasyon gün sayısı (gün) gibi bazı verim unsurlarına ait ölçüm ve gözlemler yapılmıştır. Çalışmada; bitki sıklığı 7,30 adet/bitki-15,13 adet/bitki, bitki boyu 52,5 cm-105,7 cm, bitkide dal sayısı 3,43 adet-4,10 adet, ilk bakla yüksekliği 12,83 cm-22,33 cm, bitkide bakla sayısı 18,91 adet-36,83 adet, baklada tane sayısı 2,60 adet-3,75 adet, bitkide tane verimi 21,70-42,40 g/bitki, 100 tane ağırlığı 31,83 g-52,41 g, dekara tane verimi 238,96 g-381,22 g, çıkış gün sayısı 11,33 gün-14,33 gün, çiçeklenme gün Sayısı 40,00 gün-52,00 gün ve vejetasyon süreleri 116,00 gün-137,66 gün arasında bulunmuştur. Tüm genotipler arasında en yüksek verimli olarak belirlenen Mecidiye çeşidi 15,00 adet bitki sıklığına, 57,46 cm bitki boyuna, 4,10 adet bitkide dal sayısına, 13,33 cm ilk bakla yüksekliğine, 19,10 adet bitkide bakla sayısına, 2,60 adet baklada tane sayısına, 27,10 g bitkide tane verimine, 52,41 g 100 tane ağırlığına, 381,22 kg da tane verimine, 14,33 çıkış gün sayısına, 40,33 çiçeklenme gün sayısına ve 125,00 vejetasyon gün sayısına sahip olduğu tespit edilmiştir.; ABSTRACT: This study was conducted to determine some yield and yield components of ten common bean genotypes in the experimental area of Erzincan Horticultural Research Institute in 2017 under Erzincan conditions. The study was designed in the randomized block design with three replications and used 10 line genotyping. Data were collected on some yield and yield composition such as, plant density, plant height, number of main brunch, first pod height, pod number per plant, kernel number per pod, plant yield, 100 kernel weight, grain yield per decare, vegetation period, time of flowering and time of emergence. The characteristics seen in the study changed among 7.30-15.13 plant per square meter in plant density, 52.5-105.7 cm in plant height, 3.43-4.10 number in number of main brunch, 12.83-22.33 cm in first pod height, 18.91-36.83 number in pod number per plant, 2.60-3.75 number in kernel number per pod, 21.70-42.40 g in plant yield, 31.83-52.41 g in 100 kernel weight, 283.96-381.22 kg/da in grain yield, 11.33-14.30 emergence time, 40.00-52.00 flowering time and 116.00-137.66 days in vegetation period. The most high yielding cultivar Mecidiye among the genotypes had 57.46 cm of plant heigh, 15 plant number in a square meter, 4.10 number of main brunch, 13.33 cm of first pod height, 19.10 number of pod number per plant, 2.60 number of kernel number per plant, 381 kg/da of yield, 27.10 g of plant yield, 52.41 g of 100 kernel weight, 14.33 days of emergence time, 40.33 days of flowering time and 125.00 days of vegetation period. Tue, 01 Jan 2019 00:00:00 GMT https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/6414 2019-01-01T00:00:00Z