Eastern Languages ​​and Literature https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/1380 2026-04-07T13:40:18Z 2026-04-07T13:40:18Z BÜRKEK, Meryem https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/5850 2024-12-20T06:49:25Z 2024-01-01T00:00:00Z

Adonis’in Şiirlerinde Metinlerarasılık Yöntemi Olarak Gönderge BÜRKEK, Meryem ÖZET: Arap edebiyatı gerek nazım ve gerekse nesir türünde hayli geniş bir mirasa sahiptir. Özellikle şiir türünde Cahiliye döneminden günümüze kadar binlerce şair yetişmiş, çok kaliteli şiirler söylenmiş ve yazılmıştır. Arap edebiyatında yirminci yüzyılda yetişmiş ve önemli şiirler yazmış şairlerinden biri de daha çok Adonis adıyla bilinen Ali Ahmed Said Esber’dir. Adonis, geleneksel Arap şiirine yenilikçi ve yaratıcı bir yaklaşım getirerek, Arap edebiyatında değişiklikler yapmış bir şairdir. Adonis'in şiirlerinde sıkça rastlanan temalar arasında doğa, metafizik, mistik ve mitolojik unsurlar bulunmaktadır. Eserlerinde kullandığı imgeler, semboller ve metaforlar onun derin düşünce yapısını ve entelektüel birikimini yansıtır. Bu çalışma, çağdaş Arap şiirinin önemli isimlerinden biri olan Adonis'in şiirlerini, bir metinlerarasılık yöntemi olan gönderge bağlamında ele alıp incelemektedir. Çalışmanın giriş kısmında genelde Arap şiiri özelde ise Suriye şiiri hakkında birtakım genel bilgiler verilmiştir. Birinci bölümde Adonis’in hayatı ve edebi kişliği ele alınmıştır. İkinci bölümde öncelikle metinlerarasılığın kuramsal çerçevesi hakkında bilgiler verilmiş ardından Adonis’in şiirleri, metinlerarası tekniklerin en sık kullanılanlarından biri olan gönderge yöntemi açısından ele alınmıştır. Çünkü şair, dini, tarihi, edebi ve mitolojik göndermeler yaparak, eski ve yeni metinler arasında bir diyalog kurar. Adonis'in şiirlerinde yer alan dini göndergeler, onun felsefi ve mistik yönlerini ortaya koyar. Çalışmada ayrıca şairin bu göndergeler vasıtasıyla şiirini, yapısal ve içeriksel açıdan nasıl zenginleştirdiği tespit edilmeye çalışılmıştır.; ABSTRACT: This thesis provides a comprehensive examination of the life, works, and themes explored in the poetry of Adonis (Ali Ahmad Said Esber), one of the foremost figures in modern Arabic poetry. It delves into the social and political contexts that influenced Adonis' intellectual development and the formation of his literary identity. The study emphasizes Adonis’ innovative approach, which brings a modern perspective to traditional Arabic poetry. The themes frequently encountered in Adonis' poetry include elements of nature, metaphysics, mysticism, and mythology. The poet not only introduces an aesthetic innovation to Arabic poetry but also utilizes poetry as a tool for socio-cultural and political critique. The images, symbols, and metaphors he employs reflect his deep intellectual framework and accumulated knowledge. By showcasing how the concepts of postmodernism and intertextuality are applied in his poetry, Adonis reveals how poetry can be transformed both structurally and thematically. In this context, he establishes a dialogue between ancient and modern texts by incorporating quotations from religious and literary sources. The religious references in his poetry reveal his philosophical and mystical aspects.The study also addresses Adonis' role as a critic and his contributions to Arabic literature. It discusses his engagement with Western literature and how these interactions have influenced his poetry. The study highlights Adonis' contributions to Arab modernism and demonstrates his impact on modern Arabic poetry through the themes he explores in his work.

2024-01-01T00:00:00Z AZZAM, Abdullah https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/5816 2024-09-28T10:42:35Z 2024-01-01T00:00:00Z

Arap Baharı Sürecinde Suriye’de Bir Propaganda Aracı Olarak Şiir, Abdulbâsit Sârût Örneği AZZAM, Abdullah ÖZET: Bu tezde, Suriye devriminde Abdulbâsit Sârût'un şiirlerini bir propaganda aracı olarak nasıl kullandığı incelenmiştir. Çalışmada, Sârût'un şiirlerinin dil, biçim ve tema yönünden analiz edilerek bu şiirlerin devrim sürecindeki etkisi ve rolü değerlendirilmiştir. Sârût, şiirleri aracılığıyla devrimci mesajlarını ileterek halkı motive etmiş ve direnişi teşvik etmiştir. Araştırma kapsamında, Arap Baharı öncesi Arap ülkelerinin ve Suriye’nin siyasi ve toplumsal yapısına değinilmiş, Sârût’un hayatı ve devrimdeki rolü detaylandırılmıştır. Sârût’un şiirlerinde sıkça vurgulanan özgürlük, adalet, direniş ve dayanışma temaları, halkın devrimci ruhunu canlı tutmada önemli bir yer edinmiştir. İnternet ve sosyal medya aracılığıyla yayılan bu şiirler, devrimin kilit propaganda araçlarından biri haline gelmiştir. Sonuç olarak, Sârût’un sade ve etkili dili, şiirlerinin geniş halk kitlelerince benimsenmesine ve devrim sürecinde kalıcı bir etki yaratmasına olanak sağlamıştır. Bu çalışma, Sârût'un şiirlerinin Suriye devrimindeki rolünü ve edebi eserlerin toplumsal hareketlerdeki gücünü vurgulamaktadır.; ABSTRACT: This thesis examines how Abdulbasit Sarut utilized poetry as a tool of propaganda during the Syrian revolution. The study analyzes Sarut’s poems in terms of language, form, and themes, assessing their impact and role throughout the revolution. Through his poetry, Sarut delivered revolutionary messages, motivating the people and encouraging resistance. The research covers the political and social landscape of Arab countries, particularly Syria, prior to the Arab Spring, and details Sarut’s life and his role in the revolution. Key themes in Sarut’s poetry, such as freedom, justice, resistance, and solidarity, played a crucial role in maintaining the revolutionary spirit among the people. These poems, disseminated via the internet and social media, became central propaganda tools of the revolution. In conclusion, Sarut's simple yet powerful language allowed his poetry to resonate with a wide audience and create a lasting impact throughout the revolution. This study highlights Sarut's poetry and its significance in the Syrian revolution, emphasizing the power of literary works in social movements.

2024-01-01T00:00:00Z ALNHAAR, Ahmad https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/5815 2024-09-28T09:28:03Z 2024-01-01T00:00:00Z

صورة نهري الفرات ودجلة في الشعر العربي القديم من الجاهلية حتى سقوط الدولة العباسية ALNHAAR, Ahmad الملخص: هذا البحث نهري الفرات ودجلة في الشعر العربي القدم، من الجاهلية وحتى سقوط الدولة العباسية سنة 656 ه ولم يتُجاوز به الشاعر البهاء زهير الذي توفي في تلك السنة فلم يسُتشهد بشعر شاعر بعد هذا التاريخ، ومع طول الفتة الزمنية فقد كان المحاولة جمع وتحليل ما يسُتطاع من شعر لشعراء ذكروا النهرين أو أحدهما؛ مع الأخذ بعين الاعتبار الابتعاد عن لفظة )الفرات( إذا لم تكن تعي النهر ذاته، فالمعروف أن )الفرات( تعي النهر المشهور وقد تعي العذب الصافي أما )دجلة( فلا خلاف أنها تعي النهر خصوصا دون معنى آخر. وقد ذكُر في البحث الشعراء الذين استحضروا النهرين، وشواهد من شعرهم مع تأريخ لوفاتهموقد قسُم الشعراء إلى مراحل زمنية أربع: الشعراء الجاهليون، ثم صدر الإسلام والأموي، ثم شعراء الدولة العباسية حتى السقوط، والفتة العباسية قسُم إلى مراحل: أولها من سقوط الدولة الأموية حتى نهاية القرن الثاني الهجري، ثم القرن الثالث، فالرابع فالخامس فالسادس فالسابع منتصفه 656 ه، وأخيرا شعراء الأندلس، وقد اكُتفي بالشواهد الشعرية لإظهار غزارة ورود النهرين في الشعر العربي القدم،. ولمعرفة صورة النهرين وكيفية استخدام الشعراء لهما، كان الأغراض التقليدية في الشعر خير ميدان يستطاع من خلاله فهم الطريقة التي سلكها الشعراء، فكان أن وُضع الشواهد الشعرية في المدح والفخر والرثاء والنسيب والهجاء والحكمة والوصف، ثم كان لزاما بحث الصورة الفنية، وذلك حسب نظرة القدامى للصورة، فدُرس الاستعارة والتشبيه والكناية والمحسنات اللفظية والمعنوية والموسيقا الشعرية لاستيفاء العمل.; ÖZET: Bu araştırma, klasik Arap şiirinde Cahiliye döneminden h. 656 yılında Abbasi devletinin yıkılışına kadar) Fırat ve Dicle nehirlerini ele almaktadır. Araştırmada H. 656 yılında vefat eden Bahâ ez-Zuheyr’den sonraki şairlerin şiirlerine yer verilmemiştir. Geniş bir dönemi içine almasına rağmen her iki ırmaktan ya da sadece birinden söz eden şairlerin şiirleri mümkün olduğunca derlenmiş ve incelenmiştir. “Fırat” sözcüğü hem nehir adı hem de tatlı, arı anlamında kullanıldığı için bu hususa dikkat edilmiş, bizzat meşhur nehir adı anlamında kullanılmadığı şiirler dikkate alınmamıştır. “Dicle” kelimesi ise başka anlamı olmayıp özel olarak malum nehir anlamındadır. Araştırmada, vefat tarihleri gözönünde bulundurularak, şiirlerinde iki nehirden bahseden şairler hakkında bilgi verilmiş ve şiirlerinden örnekler sunulmuştur. Bu şairler kronolojik olarak dört döneme ayrılmıştır. Cahiliye şairleri, Sadru’l-İslam ve Emevi şairleri, yıkılışına kadar Abbâsi dönemi şairleri ve son olarak Endülüs şairleri. İki nehrin klasik Arap şiirinde bolca kullanıldığını göstermesi için verilen şiir örnekleri yeterli görülmüştür. İki nehrin tasvirini ve şairlerin onları nasıl kullandığını bilmek için şiirdeki geleneksel konular, şairlerin izlediği yöntemleri anlayabilmenin en iyi alanıdır. Bu itibarla medih, övünme, mersiye, nesib, hiciv, hikmet, vasf gibi konularda örnekler sunulmuştur. Ayrıca bu şiirlerdeki sanatsal özelliklerin araştırılması bir gereklilik arzettiğinden klasik bakış açısıyla istiare, teşbih, kinaye, muhassinâtı lafziyye ve maneviyye ile şiirsel müzikalite konuları incelenmiştir.; ABSTRACT: This research focuses on the rivers Euphrates and Tigris in ancient Arabic poetry (from the pre-Islamic era up to the fall of the Abbasid Caliphate in AH). The poet Bahā' Zuhayr is the last known poet to have mentioned these rivers, as he died in that year and no poet is recorded to have referenced them after that date. Despite the long timespan, efforts have been made to compile poetry mentioning these rivers or one of them. Care has been taken to avoid using the term "Euphrates" if it does not specifically refer to the river itself, as it is known that "Euphrates" refers to the famous river or may symbolize purity and clarity. On the other hand, "Tigris" unmistakably refers to the river, especially without any other connotation. The research mentions poets who invoked these rivers and provides excerpts of their poetry along with the dates of their deaths. The poets are divided into four chronological periods: the Pre-Islamic poets, followed by the Islamic and Umayyad period, then the Abbasid poets until their downfall. The Abbasid era is further subdivided into stages: the period from the fall of the Umayyad Caliphate until the end of the second century AH, followed by the third, fourth, fifth, sixth, and the first half of the seventh century AH, and finally the poets of Al-Andalus. The poetic excerpts were sufficient to demonstrate the abundance of references to the Euphrates and Tigris in ancient Arabic poetry. To understand the portrayal of these rivers and how poets utilized them, traditional poetic purposes were examined as the best field to comprehend the poets' approaches. Poetic excerpts were categorized into praise, boasting, elegy, genealogy, satire, wisdom, and description. It was then necessary to investigate the artistic representation according to the ancients' perspective of the image. Thus, allegory, simile, metaphor, verbal and moral embellishments, and poetic musicality were studied to complete the analysis.

2024-01-01T00:00:00Z YILDIRIM, Muhammed https://acikerisim.bingol.edu.tr/handle/20.500.12898/5628 2024-05-13T13:24:26Z 2023-01-01T00:00:00Z

Nuri El-Cerrâh'ın Şiirlerinde Metinlerarasılık YILDIRIM, Muhammed ÖZET: Bu çalışmada, çağdaş Suriye şairlerinden birisi olan Nuri el-Cerrâh’ın hayatı ve metinlerarasılık bağlamında şiiri ele alınacaktır. Çağdaş Batı-Arap şiirinin en önemli olgularından ve aynı zamanda postmodernizmin en gözde kavramlarından birisi olan metinlerarasılık terimi; 1960’lı yılların sonunda Julia Kristeva, Mikhail Bakhtin ve Roland Barthes gibi yapısalcı araştırmacıların ortaya attığı bir kuramdır. Bu kuram özetle, iki ya da daha çok metin arasında bir alışveriş, bir tür konuşma ya da söyleşim biçimi olarak tanımlanmaktadır. Başka bir ifadeyle metinlerarasılık; bir metnin bir başka metin içinde etkin olarak var olmasıdır. Bu bağlamda Çağdaş Suriye şiirinin önemli bir siması sayılan Nuri el-Cerrâh; metinlerarasılık içeren şiirleri ışığında edebi tahlile tabi tutulmuştur. Şairin kullandığı simge ve imgeler dini, mitolojik, tarihi ve edebi olmak üzere başlıklar halinde derlenmiş, daha sonra bu şiirler anlam ve bağlam bakımından değerlendirilerek konunun daha iyi anlaşılması hedeflenmiştir.; ملخص البحث باللُّغة العربيَّة: يُعالِجُ هذا البحثُ ظاهرةَ التَّناصِّ في شِعْرِ الشَّاعِرِ السُّورِيّ:ِ نُورِي الجرَّاح، حيثُ تُعَدُّ هذه الظاهرة منن أهنمِّ الظنواهر فني الشِّنعر العربنيّ المُعا نر, واِحند أهنمِّ التينينا المسنتمدمة فني الي نيدة الحديثة، وهي وسيلةُ تعبيرٍ يلجأ إليها الشُّعراء المعا رون لإنتنا نن شِنعريّ يَحمِنلُ فني ي يَّاتِنه الكثيرَ مِ نَ الدلالا والإيحاءا لما يدور في نفسِ الشاعر. كما يتضمَّ نُ هنذا البحنثُ الحنديثَ عنن: مفهوم ال تَّناصِّ ، ونشأته، وآراء ال نُّي اد الغَنرب يِّين والعَنرَ بِ حنول هنذه اليضن يَّة، بالإضنافةِ إلن تسنلي الضَّ وء عل م ادر ال تَّناصِّ ، وتوظيف الشَّ اعر لها. وناقشَ البحثُ أشكالَ ال تَّناصِّ التي اسنتمدمها الشاعرُ ، وذلك مِ ن خلالِ اختيار بعضِ ق ائده الشِّ عر يَّة، وتحليلها، ودراسنتها علن ضنوء ظناهرة التناصِّ .; ABSTRACT: This research deals with the phenomenon of intertextuality in the poetry of Nouri Al-Jarah a Syrian poet. The intertextuality phenomenon considered as one of the most important one in the modern Arabic poetry, and it is one of the most important technic used in the modern poet, as well as it is considered as expression mean which the modern poets used to use it so that it produce a poetry text that contains a lot of indications and inspiration in the soul of the poet. Furthermore, this research talks about the concept of intertextuality establishment, and it talks about the opinions of the western and the Arab critics about this phenomenon. In addition to that, it highlights the resources of intertextuality and how the poet can used it in his poetry. Moreover, the research discussed the types of intertextuality, which the poet had used; this is throughout choosing some his poems and analysing them and study them according to the intertextuality phenomenon.

2023-01-01T00:00:00Z