Moleküler Biyoloji ve Genetik

Kan Transfüzyon Merkezlerinde Bekleyen Kanların Hemogram Değerlerinin Zamanla Değişiminin Araştırılması

2026-07-22T08:20:02Z

Kan Transfüzyon Merkezlerinde Bekleyen Kanların Hemogram Değerlerinin Zamanla Değişiminin Araştırılması GÜLŞEN, Ali ÖZET: Kan, kardiyovasküler bir düzenek içerisinde sürekli olarak doku ve organların kanlanmasını sağlayan çok hücreli organizmalarda çok sayıda hayati öneme sahip fonksiyonların meydana gelmesini gerçekleştiren sistem içinde bulunan, organlara kan götüren vücutta birçok hücre için hayati öneme sahip fonksiyonlar gerçekleştiren kırmızı renge sahip bir dokudur. Kan transfüzyonu; Kan ve kan bileşenlerinin insan sağlığını tedavi edebilmek amacıyla damar yolu kanalı ile vücut içerisine verilmesidir. Hemogram ile önemli olan tanısal ve hematolojik sonuçlar elde etmek için laboratuvar ortamında yapılan kan örneklerinin analizidir. Kan şekillendirilmiş elementlerden meydana gelmektedir. Plazma kanın yaklaşık olarak %55-66‟sını oluşturur. Tam Kan Sayım (CBC), Kanın elamanlarının sayısı, şekli ve yapısı bakımından çok önemli bilgiler aktaran kansızlık, iltihap kan bozukluğu ve kanser gibi hastalıkların ön tanısı, takibi ve taramalarda sık kullanılması gereken önemli bir test sonucudur. Analiz edilen her değişken için ortalama puanların farklılıklarını test etmek için uygulanan Greenhouse-Geisser testi bunlardan biridir. Tekrarlanan ölçümler ANOVA testi sonucunda anlamlı farklılıklar gösteren grupları belirlemek için çoklu karşılaştırma testlerinden biri kullanılır. Bonferroni testi bunlardan birisidir. Bonferroni yöntemi, başlangıçta farklı grupları karşılaştırmak, değişkenler arasındaki ilişkiyi incelemek veya deneysel çalışmalarda bir veya daha fazla son noktayı incelemek için kullanılabilir. Çalışmamızda da HGB değeri nin ortalama, standart sapma ve standart hata değerlerinin çok ciddi bir değişim geçirmediği görülmektedir p<0,01. Yaptığımız çalışmada da zaman ile HCT miktarı değişmiş ve bu değişim yapılan istatistik değerlendirmeleri sonucunda anlamlı bulunmuştur. PLT değeri için, PLT değerlerinin ortalama standart sapma ve standart hata değerlerinin zamanla yükseldiği gözlenmiştir. MCV değerlerinin ortalama, standart sapma ve standart hata değerlerinde bir artışın, MCH değerlerinin ortalama, standart sapma ve standart hata değerlerinde ufak değişiklikler olsada ciddi bir değişimin olmadığı, MCHC değerlerinin ortalama değerlerinin kısmen değişiklik gösterdiği, standart sapma ve standart hata değerlerindeki değişikliğin düzenli olmadığı belirlenmiştir. RBC değerlerinin ortalama ve standart sapma değerlerinde bir azalma, RDW-SD değerlerinin ortalama değerlerinde bir artış standart sapma değerlerinde ise bir değişikliğin olmadığı tespit edilmiştir. MCH değerinin zamanla değişim göstermiş olması kırmızı kan kürelerinin zamanla hemoglobin miktarının değiştiğini göstermektedir. p<0,01. Kandaki hemogram değerlerinin gerçek değerinde ölçülebilmesi ve biyoyararlılığının azalmaması için, dönordan alınan kan örneklerinin mümkün oldukça en kısa sürede kan transfüzyonunun gerçekleştirilmesi gerekmektedir.; ABSTRACT: Blood is a red-colored tissue in the system that carries out many vital functions in multicellular organisms, which provides blood to tissues and organs continuously in a cardiovascular mechanism, and which carries blood to the organs and performs vital functions for many cells in the body. blood transfusion; It is the introduction of blood and blood components into the body through the vascular channel in order to treat human health. What is important with the hemogram is the analysis of blood samples in the laboratory environment to obtain diagnostic and hematological results. Blood is made up of shaped elements. These blood elements consist of red blood cells or erythrocytes (Rbc), white blood cells or Leukocytes (Wbc), platelets (Plt) and plasma. Plasma makes up approximately 55-66% of the blood. Complete Blood Count (CBC) is an important test result that should be used frequently in the pre-diagnosis, follow-up and screening of diseases such as anemia, inflammatory blood disorder and cancer, which provides very important information in terms of the number, shape and structure of blood elements. The Greenhouse-Geisser test, which is applied to test the differences in the mean scores for each analyzed variable, is one of them. One of the multiple comparison tests is used to identify groups that show significant differences as a result of the repeated measures ANOVA test. Bonferroni test is one of them. The Bonferroni method can be used to initially compare different groups, examine the relationship between variables, or examine one or more endpoints in experimental studies. In our study, it is seen that the mean, standard deviation and standard error values of the HGB value did not undergo a significant change p<0.01. For the PLT value, it was observed that the mean standard deviation and standard error values of the PLT values increased with time. It was determined that there was an increase in the mean, standard deviation and standard error values of the MCV values, there was no significant change even though there were slight changes in the mean, standard deviation and standard error values of the MCH values, the mean values of the MCHC values changed partially, and the changes in the standard deviation and standard error values were not regular. It was determined that there was a decrease in the mean and standard deviation values of the RBC values, an increase in the mean values of the RDW-SD values, and no change in the standard deviation values. The change in MCH value over time indicates that the amount of hemoglobin in red blood cells changes over time. p<0.01. Blood samples taken from the donor must be transfused as soon as possible so that the hemogram values in the blood can be measured at their true value and their bioavailability is not reduced.

The Effects of Ethanol Extract Propolis on Extrinsic And Intrinsic Pathways of Apoptosis in Primary Rat Astrocyte Cell Culture

2026-06-08T07:45:51Z

The Effects of Ethanol Extract Propolis on Extrinsic And Intrinsic Pathways of Apoptosis in Primary Rat Astrocyte Cell Culture HIDAYAT, Aso Nadhim ABSTRACT: Presented study was to examine the effect of ethanol extract of propolis (EEP), dependently on their concentrations on the viability and morphology of exposition to treated EEP or its ingredients. Results about 100μg/ml ingredients of EEP were evaluated by Immumoblot. We obtained the strong decline of viability of primary astrocytes cell. The results of Immunoblot shown an increasing of GFAP expression in primary astrocyte cell culture approximately to 29% after EEP 10μg/ml, 22% after EEP 25μg/ml and 79% after EEP 100μg/ml application. Moreover, the modulation of expression markers of apoptotic ways, especially, caspase3, BAX, Bcl-2 may indicate activation of intrinsic pathway of apoptosis induced by EEP in primary astrocyte cell culture line. EEP contain high amount antioxidant known to be essential for maintaining the proper function and regulation of many biochemical and cellular reactions. However, high exposure to levels of EEP in occupational can lead to more degenerative suppression caspase-3,BAX. Related to apoptosis, according to caspase-3 content on 79%, BAX 66% (EEP+LPS). Observed results showed that primary astrocyte cell culture is valid experimental model for the study of EEP effects on switching off apoptosis pathways. Different doses of EEP have a non linear dose-depend effect on expressions of both extrinsic and intrinsic apoptotic pathways markers. After treatment with EEP primary astrocyte cell culture induce astroglial reactivity in 10–100 μg/ml range concentration. This astrocyte‟s reactivation associated with GFAP overexpression and hypertrophy of glial cells. The involvement of the intrinsic mitochondrial pathway of apoptosis was demonstrated with modulation by EEP a level of Bcl-2 expression. In addition, our data also shown for the first time that 25μg/ml EEP induce maximum astroglial reactivity compared with 10 – 100μg/ml EEP. Taking together, these findings contribute to a deeper elucidation of the molecular signaling mechanisms underlying EEP for regulation apoptotic pathways and cell reactivation.; ÖZET: Çalışmamızda, propolisin etanol ekstresinin (EEP) veya EEP bileşenlerinin farklı konsantrasyonlarına bağlı olarak hücre canlılığı ve morfolojisine etkisi incelemektir. EEP'nin 100μg/ml'si ile ilgili sonuçlar immumoblot yöntemiyle elde edilerek değerlendirildi. Birincil astrosit hücrelerinde canlılığının güçlü düşüşü gözlemlendi. Birincil astrosit hücrelerinde immünoblot sonuçlarına göre GFAP ekspresyonunda EEP 10 μg/ml 'den yaklaşık %29, EEP'den 25μg/ml 'den sonra %22 ve EEP 100μg/ml uygulamasından sonra %79'luk bir artış gözlendi. Üstelik birincil astrosit hücrelerinde EEP tarafından indüklenen apoptozun iç yolağında markerlerinin modülasyonunda özellikle de kaspaz3, BAX ve Bcl-2 ifadelerinin aktivasyonu gözlemlendi. EEP, birçok biyokimyasal ve hücresel reaksiyonda düzgün işleyişi ve düzenlenmeyi sağlamada gerekli olduğu bilinen yüksek miktarda antioksidan madde içerir. Bununla birlikte, fazla dozda EEP‟ye maruz kalma kaspaz-3 ve BAX ekspresyonunda daha dejeneratif baskılamaya yol açtığı görüldü. Apoptoz ile ilgili olarak EEP+LPS içeriğine göre, % 79'luk kaspaz-3 ve BAX %66 sonuçları gözlendi. Elde edilen sonuçlara göre primer astrosit hücre kültürü EEP‟nin apoptotik yolakları durdurmaya yönelik etkilerini çalışmak için iyi bir modeldir. EEP‟nin farklı dozları apoptozun iç ve dış yolaklarının markörlerinin ekspresyonları üzerinde doza bağlı lineer olmayan etki göstermiştir. EEP‟nin hücrelere eklenmesi, astroglial reaktiviteyi 10-100 μg/ml konsantrasyon aralığında arttırmıştır. GFAP ekspresyonunun fazla olması ve glial hücrelerinin fazla büyümesi reaktivitenin artmasında etkili olmuştur. EEP‟nin apoptozun mitokondriyel iç yolağı üzerindeki modülayonu, Bcl-2 ekspresyonu üzerinden gösterilmiştir. Ek olarak, 25μg/ml EEP‟nin diğer dozlara göre maksimum astroglial reaktivite sağladığı ilk olarak bu çalışmada gösterilmiştir. Bütün veriler dikkate alındığında bulunan sonuçlar, EEP‟nin apoptotik yolaklar ve hücre reaktivasyonunu kontrol eden sinyal mekanizmaları üzerindeki etkilerini anlamaya yönelik önemli katkı sağlamıştır.

The Effects of Ethanol Extract Propolis Absorbed With Nanoparticles C60 Fulleren on Astroglial Reactivity and Cytoskeleton State in Primary Rat Astrocyte Cell Culture

2026-06-05T08:47:25Z

The Effects of Ethanol Extract Propolis Absorbed With Nanoparticles C60 Fulleren on Astroglial Reactivity and Cytoskeleton State in Primary Rat Astrocyte Cell Culture MAHMUOOD, Raber Qader ABSTRACT: Astrocytes are the most abundant cell-type of the human brain and play a variety of roles in brain homeostasis and synaptic maturation, under normal conditions. In addition, astrocytes undergo dramatic pathological changes in response to brain injury, such as reactive gliosis and glial scar formation. The implementation of new public healthcare models that stimulate the use of natural products from traditional medicine, as a so-called integrated medicine, refers to an approach that uses best of both conventional medicine and traditional medicine. Propolis is a widely used natural product by different ancient cultures and known to exhibit biological activities beneficial for health. A large number of studies conducted with propolis had identified that its chemical composition varies as a function of the climate, plant difference, and bee species and plays an important role on its therapeutic characteristics. The aim of the study is the molecular disclosure mechanisms of EEP effects on astroglial reactivity and cytoskeleton state in primary rat astrocyte cell culture. In Our study observed Ethanol Extract Propolis significantly induced astrocytes activation can lead to expression GFAP, Nf-kB, and angiostatin. One approach to protecting against Dox-induced chemical insult to normal tissues is a combined use of the EEP with antioxidants of a different nature. EEP has recently been recognized as a promising agent for use in anticancer therapy.; ÖZET: Astrositler insan beyninde en bol bulunan hücre tipidir ve normal şartlarda beyinde homeostasis ve sinaptik olgunlaşmada önemli rol oynar. Ayrıca, astrositler beyin hasarına yanıt olarak reaktif glioz gibi patolojik değişikliklerle karşılık verir. Propolis, birçok farklı kültürde kullanılan doğal bir üründür ve sağlığa faydalı birçok biyolojik aktivitesi vardır. Propolisle yapılmış birçok çalışma propolisin kimyasal yapısında bulunan birçok bileşiği ortaya çıkarmıştır ve bu çalışmalar göstermiştir ki propolisin kimyasal içeriği iklim, bitki örtüsü, bal arısı türleri gibi etkenlere bağlı olarak değişmektedir. Bu çalışmada propolisin etanol ekstraktının astroglial reaktivite ve astroglial hücre iskeleti üzerindeki etkilerinin moleküler açıdan gözlemlenmesi amaçlanmıştır. Sonuç olarak, propolisin etanol ekstraktı astrosit aktivasyonunu arttırmıştır. GFAP, Nf-kB ve anjiostatin ekspresyonunun artması da bu aktivasyonun bir göstergesidir. Normal doku ve hücreleri doksorubisin tarafından indüklenen kimyasal hasara karşı korumanın bir yolu da propolisin etanol ekstraktını başka doğal antioksidanlarla kullanmak olabilir. Son dönemde propolisin etanol ekstraktının antikanser çalışmalarında olumlu sonuç veren bir ajan olarak kullanıldığı bilinmektedir.

Kanser Kemoterapi Direncine Karşı Emodin ve Aloe-Emodinin Rolü

2026-02-20T07:06:45Z

Kanser Kemoterapi Direncine Karşı Emodin ve Aloe-Emodinin Rolü AVCI, Biritan ÖZET: Kanser, hücrelerin kontrolsüz çoğalması ve farklılaşma yeteneklerini kaybetmesiyle ortaya çıkan, yüksek mortalite ve morbiditeye sahip önemli bir sağlık sorunudur. Osteosarkoma, özellikle çocukluk ve ergenlik döneminde görülen, hızlı metastaz yapma eğilimi nedeniyle prognozu kötü olan bir kemik tümörüdür. Günümüzde kemoterapi ve radyoterapi temel tedavi yaklaşımları olsa da, tedaviye karşı gelişen direnç başarıyı sınırlamaktadır. Doğal kaynaklı bileşikler antikanser potansiyelleri ile öne çıkmaktadır. Rheum ribes bitkisinden elde edilen emodin ve aloe-emodin, antiproliferatif ve pro-apoptotik etkileri ile bilinen doğal antrakinon türevleridir. Bu çalışmada, PARP inhibitörüne dirençli osteosarkoma hücre hattı (U2OS/PIR) üzerinde bu bileşiklerin etkileri incelenmiştir. WST-1 analizi, her iki bileşiğin hücre canlılığını belirgin şekilde azalttığını göstermiştir. Koloni sağkalım analizi, hücrelerin koloni oluşturma kapasitelerinin baskılandığını ortaya koymuştur. ROS ve VEGF analizleri, oksidatif stresin arttığını ve anjiyogenezin inhibe edildiğini göstermiştir. Ayrıca apoptozla ilişkili proteinlerdeki değişimler, apoptotik süreçlerin aktive olduğunu doğrulamıştır. Sonuç olarak, emodin ve aloe-emodinin osteosarkoma hücrelerinde tek başına antikanser etki gösterdiği; PARP inhibitörleri ile kombine kullanıldığında tedavi etkinliğini artırarak ilaç direncinin kırılmasına katkı sağlayabileceği ortaya konulmuştur.; ABSTRACT: Cancer is a major health concern characterized by uncontrolled cell proliferation and loss of differentiation, associated with high morbidity and mortality. Osteosarcoma, predominantly observed in children and adolescents, has a poor prognosis due to its rapid metastatic potential. Although chemotherapy and radiotherapy remain the primary treatment approaches, therapeutic resistance often limits their effectiveness. Natural compounds have attracted attention due to their potential anticancer properties. Emodin and aloe-emodin, anthraquinone derivatives isolated from Rheum ribes, are known for their antiproliferative and pro-apoptotic effects. In this study, the effects of these compounds were investigated in the PARP inhibitor-resistant osteosarcoma cell line (U2OS/PIR). WST-1 assays demonstrated a significant reduction in cell viability following treatment with both compounds. Colony formation assays revealed marked inhibition of the cells’ clonogenic capacity. ROS and VEGF analyses indicated increased oxidative stress and suppressed angiogenesis, respectively. Furthermore, alterations in apoptosis-related protein levels confirmed the activation of apoptotic pathways. In conclusion, emodin and aloe-emodin exhibited anticancer effects in osteosarcoma cells, and their combination with PARP inhibitors enhanced therapeutic efficacy, suggesting a potential strategy to overcome drug resistance.