Victims of Nationalism: A Comparative Study of The Lemon Tree and Sevdalinka

Abstract

ABSTRACT: The Palestinians and the Bosnians have experienced two of the most miserable fates by virtue of national discrimination in modern era. The confusing point, here, is that the main reason of the miseries is the nations who had been exposed to the same discrimination and hurt. The Jews and the Serbs overdid the atrocities done to them regardless of their common historical and cultural backgrounds. The Lemon Tree mirrors Palestinian and Israeli conflict, the daily life, the nation’s sufferings, and hope; Sevdalinka reflects the similar cases of Bosnian and Serbian conflict. The thesis analyzes the reflections of two historical cases on two narratives. The common grounds of the nations, the processes of building prejudice and deliberately discrimination, human rights violation are exemplified. As an artificial factor the concept of nationalism and kinds of nationalism are studied. The possibility of communication and co-existence of the nations having common cultural background is stressed. Regarding the whole process, it is concluded that the only or the most useful way to comfort for all the nations is to welcome and tolerate the other.

ÖZET: Modern çağda, Filistinliler ve Bosnalılar milliyetçi düşüncenin yol açtığı ayrımcılıktan ötürü en kötü iki kaderi yaşamış uluslardır. Buradaki en şaşırtıcı husus, benzer uygulamalara maruz kalan milletlerin bu acıların temel sebebi olmasıdır. Yahudiler ve Sırplar ortak tarihlerine ve kültürel geçmişlerine aldırmadan kendilerine yapılan kötülüklerin daha fazlasını yapmışlardır. Limon Ağacı Filistin ve İsrail çatışmasına, günlük hayatlarına, çekilen acılara ve umuda ayna tutarken, Sevdalinka Bosnalı ve Sırp çatışmasındaki benzer durumları yansıtır. Bu tez tarihsel durumların sözü edilen anlatılardaki yansımaları inceler. Ulusların ortak paydaları, kasıtlı ayrımcılık ve önyargı oluşturma süreçleri, insan hakları ihlali örneklendirilir. Yapay bir unsur olarak milliyetçilik ve milliyetçiliğin çeşitleri irdelenir. İki eser de ön yargılardan uzak, insancıl bir yaklaşımla yazılmıştır. Ortak kültüre sahip bu ulusların tüm olumsuzluklara rağmen, birbirleriyle iletişim kurmalarının ve birlikte yaşamalarının mümkün olduğu vurgulanır. Tüm süreç göz önüne alındığında, ulusları huzura götüren tek ya da en faydalı yolun ötekini hoş karşılamak ve onunla duygudaşlık kurmak olduğu sonucuna varılır.