Bingöl İli ve İlçelerinde Arıcılığın Yapısal Analizi, Sorunları ve Çözüm Önerileri

Abstract

ÖZET: Bu çalışma, Bingöl ili merkez ve 5 ilçesinde faaliyet gösteren arıcılık işletmelerinde görülen arı hastalıkları ve zararlılarının belirlenmesi ve bu işletmelerin arıcılık uygulamaları ile ilgili genel durumunun ortaya konulması amacıyla yürütülmüştür. Araştırmanın materyalini, 99 arıcı ile yüz yüze yapılan anketlerden elde edilen veriler oluşturmaktadır. Araştırma bulgularına göre, arıcıların büyük bir kısmı orta yaş grubunda olup (ortalama 51,35), genellikle uzun yıllara (17,81 yıl) dayanan deneyime sahip oldukları görülmüştür. İşletme sahiplerinin eğitim durumunun %79,8 oranında lise ve ortaokul mezunu olduğu saptanmıştır. Arıcılık işletmelerinde ağırlıklı olarak Kafkas arı ırkı tercih edilmekte (%93,9), üretimde modern ahşap kovanlar yaygın şekilde (%90,9) kullanılmaktadır. Anket yapılan işletmelerin yaklaşık %59,4’ü göçer arıcılık yapmaktadır. Koloni kayıplarının genelde %10’dan daha düşük olduğu ifade edilmiştir. Kışlatma kayıpları %79,8 oranında kötü iklim koşullarına ve yetersiz beslenmeye atfedilmiştir. Ana arı değiştirme süresi bakımından, daha çok yılda 2 yılda bir değiştirme (%68,7) uygulanmaktadır. Üreticilerin %98’i Varroa ile mücadele ettiklerini ifade etmişlerdir. Antibiyotik kullanılma oranı %22,7 olarak belirlenmiştir Arıcıların %13,3’ü teknik eleman bulmada güçlük çektiğini açıklamıştır. Kurslara katılma oranı oldukça yüksek olup, bu oran %82,8 olarak saptanmıştır. Sonuç olarak, Bingöl ilindeki arıcılık faaliyetlerinin önemli bir potansiyele sahip olduğu ancak bazı yanlış uygulamaların değiştirilmesi, mevcut bilgi ve örgütlenme düzeyinin iyileştirilmesi gerekmektedir. Ayrıca, eğitim faaliyetlerinin yaygınlaştırılması, veteriner hizmetlerinin güçlendirilmesi, kış beslenmesindeki eksikliklerin giderilmesi, örgütlenmenin teşvik edilmesi, sürdürülebilir ve verimli bir arıcılık sektörü için gerekli görülmektedir.

ABSTRACT: This study was carried out to determine the bee diseases and pests seen in beekeeping enterprises producing in Bingöl province and its 5 districts and to reveal the general situation of these enterprises regarding beekeeping practices. The research material consisted of data obtained from face-to-face surveys conducted with 99 beekeepers. According to the research findings, the majority of beekeepers are middle-aged (average 51.35 years) and generally have many years of experience (17.81 years). It was determined that 79.8% of the business owners are high school or secondary school graduates. Caucasian bee breeds are predominantly preferred in beekeeping businesses (93.9%), and modern wooden hives are widely used in production (90.9%). Approximately 59.4% of the businesses surveyed practice migratory beekeeping. Colony losses were reported to be generally less than 10%. Wintering losses were attributed to adverse climatic conditions and inadequate nutrition in 79.8%. Regarding the queen replacement period, queen replacements are mostly performed every two years (68.7%). Ninety-eight percent of beekeepers reported combating Varroa mites. Antibiotic use was 22.7%, and 13.3% of beekeepers reported difficulty finding technical personnel. The course participation rate was quite high, at 82.8%. In conclusion, beekeeping in Bingöl province has significant potential, but some inappropriate practices need to be changed and current knowledge and organizational levels improved. Furthermore, expanding educational activities, strengthening veterinary services, addressing winter nutritional deficiencies, and encouraging organizational development are essential for a sustainable and productive beekeeping sector.